Khalid El Hatri (41) is de goedlachse, nieuwe voorzitter van Sterk Sociaal Werk. Hij heeft een zware allergie voor onrecht en wil sociaal werkers bijeenbrengen. “Mijn ambitie is om van Sterk Sociaal Werk een community te maken waar sociaal werkers zich gehoord, versterkt en gewaardeerd voelen.”
© Sofie Terryn
Wat is je rol binnen het platform?
“Als voorzitter zie ik het als mijn taak om de stem te versterken van iedereen die op het terrein het verschil maakt en dagelijks strijdt voor verandering.”
“Ik wil dat Sterk Sociaal Werk meer ‘feeling’ krijgt met de praktijk door bruggen te bouwen tussen het werkveld, onze regionale platformen en het beleid. We moeten niet boven de sector staan, maar er middenin.”
Vanwaar komt jouw motivatie om je te engageren voor Sterk Sociaal Werk?
“Ik werd geselecteerd als voorzitter van Sterk Sociaal Werk. Een enorme eer. Wat me vooral de doorslag gaf om dit engagement aan te gaan is dat dit platform ervoor openstaat om aan haar identiteit te blijven sleutelen, op basis van wat er leeft in het werkveld. Waar willen we voor staan? En waar willen we naartoe? De afgelopen jaren is er al veel werk verzet, maar onze opdracht is nooit af. Ik voel goesting om daaraan mee te bouwen.”
Welke accenten wil je leggen?
“Ik ben het platform nog volop aan het verkennen. Maar voor mij ligt vast: Sterk Sociaal Werk moet er zijn voor en door sociaal werkers en het brede sociale werkveld. We moeten de praktijkwerkers die dagelijks met hun voeten in de modder staan, actief betrekken.”
“In een tijd waarin sociaal werkers steeds meer moeten doen met minder ruimte en middelen, is het onze taak om hen te ondersteunen en een taal te spreken die hen écht bereikt. Daarom wil ik ook praktijkwerkers betrekken bij het platform."
‘We moeten de moeilijkheid van de job erkennen en sociaal werkers ondersteunen in hun strijd voor de rechten van anderen.’
“Mijn ambitie is om van Sterk Sociaal Werk een community te maken waar sociaal werkers zich gehoord, versterkt en gewaardeerd voelen. Dat doen we niet door alleen maar positieve verhalen te vertellen, maar door de rauwe werkelijkheid te durven belichten. We moeten de moeilijkheid van hun rol erkennen en hen ondersteunen in hun strijd voor de rechten van anderen. Geen gepolijst plaatje, maar een eerlijke erkenning van hun kracht en hun dagelijkse uitdagingen.”
Welke achtergrond of ervaring heb je zelf binnen het sociaal werk?
“Ik ben geboren en getogen in Borgerhout, een district dat voor mij een spiegel is voor Vlaanderen en Brussel. We worden hier met verschillende uitdagingen geconfronteerd, maar ook uitdagingen die niet onoverkomelijk zijn. Ik heb hier als kind Zwarte Zondag meegemaakt. Ik heb angst gevoeld, omdat de positie van mijn familie en anderen die op mij lijken ineens ter discussie stond.”
“Dat moment werd de katalysator voor mijn sociaal engagement. Het gaf me de drijfveer om mensen te verbinden. Niet vanuit de illusie dat we hetzelfde zijn, maar vanuit de overtuiging dat we gelijkwaardig zijn. Ik startte als vrijwilliger in jeugdhuizen, werd sociaal werker in de bijzondere jeugdzorg, en richtte uiteindelijk mijn eigen organisatie ‘Young Fenix’ op.”
“Eigenlijk heb ik nooit bewust voor dit beroep gekozen. Ik ben erin beland door mijn allergie voor onrecht. Sociaal werk is voor mij de plek waar mijn persoonlijke rugzak en mijn passie voor mensenrechten samenkomen. Net als bij veel collega’s is het geen simpele beroepskeuze, maar een logisch gevolg van mijn levensverhaal.”
© Sofie Terryn
Hoe heb jij Sterk Sociaal Werk leren kennen?
“Mijn eerste kennismaking met Sterk Sociaal Werk was op de Sociaalwerkconferentie in 2022 in Antwerpen. Ik werd gevraagd om deel te nemen aan een panelgesprek over de toekomst van zorg.”
“Los van een inhoudelijk sterk programma, vond ik het een warme samenkomst van allerlei sociale professionals. Ze waren met projecten bezig, waren gedreven en voelden zich gezien. De warmte die ik toen heb mogen ervaren, zouden sociaal werkers elke dag moeten voelen.”
Welke bezorgdheden van praktijkwerkers komen jou ter ore?
“Er wordt overal op bespaard, terwijl sociaal werk net vandaag meer dan ooit nodig is. Er wordt geknipt in de ruimte van sociale professionals. Ze moeten aan meer verwachtingen voldoen, maar krijgen minder middelen.”
“Maar het zijn ook sociaal werkers die onze samenleving bijeenhouden. Ze zijn de stille architecten van onze maatschappij waar ze bouwen aan de maatschappij van de toekomst.”
‘We moeten op tafel durven kloppen. We zijn dikwijls veel te braaf.’
“Ook op vlak van discriminatie hebben we nog een lange weg te gaan. Ik hoor verhalen van mensen die omwille van hun achtergrond niet erkend of gezien worden. Als sociaal werkers werken wij rond gelijke kansen voor iedereen. Wij horen de pioniers te zijn. Dat geldt niet alleen voor de mensen die we ondersteunen of op ons rekenen, dat geldt evenzeer voor onze collega’s.”
Hoe wil je dat aanpakken?
“We moeten op tafel durven kloppen. We zijn dikwijls veel te braaf. Sociaal werk is geen luxe maar een noodzaak. Het is wat mij betreft het fundament van onze samenleving. Als voorzitter van Sterk Sociaal Werk wil ik het sociaal werk sterker positioneren in het maatschappelijk debat.”
Welke acties van Sterk Sociaal Werk vind je het belangrijkst?
“We zetten onze schouders onder acties zoals onze campagne op ‘World Social Work Day’ om sociaal werk te vieren, en ook de nieuwe conferentie die in 2027 gepland staat. Maar wat ik vooral belangrijk vind is die informele ontmoeting. We kunnen niet alles in acties gieten. We moeten in contact blijven met praktijkwerkers, voeling hebben met wat er leeft in het werkveld en waar sociaal werkers tegenaan botsen. Kortom, we moeten dicht bij de mensen blijven.”
© Sofie Terryn
Hoe wil je over vijf jaar kunnen terugblikken op je voorzitterschap?
“Ik hoop dat ik over vijf jaar kan terugkijken op een parcours dat voor meer zichtbaarheid en erkenning van sociaal werkers heeft gezorgd. Dat toekomstige sociale professionals zich door ons aangesproken en aangetrokken voelen om voor dit mooie beroep te kiezen. Dat er meer knowhow is rond inclusie en diverssensitief werken. En dat we een community hebben opgebouwd en daaraan blijven bouwen.”
Wat hoop je dat de eerstvolgende, en zo ook je eerste conferentie, teweeg zal brengen?
“De Sociaalwerkconferentie in 2027 dwingt ons ertoe om op de barricade te staan voor de mensenrechten die vandaag langs alle kanten onder druk staan. Dit raakt het hart van ons beroep en onze dagelijkse praktijk.”
“Daarom hoop ik dat deze conferentie een ontmoetingsplek wordt waar we de huidige situatie kritisch onder de loep nemen, maar ook naar onszelf durven kijken. Het moet een startpunt worden voor bewustwording en erkenning.”
“We bevinden ons in een existentiële maatschappelijke crisis die ons allen rechtstreeks raakt. We mogen dit niet negeren en tegelijk is dit ook een periode van grote kansen voor sociaal werk. We moeten dit moment aangrijpen om de krachten te bundelen, en terug te keren naar de essentie: waarom sociaal werk zo belangrijk is.”