De Vlaamse overheid streeft naar een inclusieve benadering van een toegankelijke samenleving. Dit betekent dat we bij elk aspect van de samenleving kijken hoe men ervoor kan zorgen dat de burgers zo maximaal en zo normaal mogelijk kunnen participeren. In de infrastructuur van welzijns- en gezondheidsvoorzieningen vertaalt dit zich onder andere in de fysieke toegankelijkheid van een gebouw, niet enkel voor de gebruikers, maar ook voor de bezoekers en het personeel van deze voorzieningen.   

De bestaande regelgeving biedt een kader voor de toegankelijkheid van de publieke ruimten van een gebouw, maar niet voor de private ruimten, zoals een woonzorg- of ziekenhuiskamer en de sanitaire ruimten zoals badkamers. Welzijns- en gezondheids-voorzieningen vragen evenwel een doorgedreven toegankelijkheid van het publieke gedeelte én de private ruimten. 

Daarom heeft het VIPA het initiatief genomen om samen met Enter vzw per sector een inspiratiebundel te ontwikkelen, zodat we aanbevelingen en oplossingen kunnen aanbieden die op maat gesneden zijn van de verschillende sectoren.

Aanbevelingen en regelgeving toegankelijkheid

Sinds 1 maart 2010 is de Vlaamse regelgeving met betrekking tot toegankelijkheid van publieke gebouwen van kracht. Deze regelgeving stelt eisen aan het publieke deel van publiek toegankelijke gebouwen. Ook welzijns- en gezondheidsvoorzieningen vallen hieronder.

Voor concrete vragen over de regelgeving en het toepassingsgebied voor welzijns- en gezondheidsvoorzieningen kan je ook rechtstreeks terecht bij Enter vzw, Vlaams Expertisecentrum Toegankelijkheid.

Toegankelijkheid en duurzaamheid

De toegankelijkheid van welzijns- en gezondheidsvoorzieningen kadert ook in een bredere visie op duurzaamheid. Het vormt dan ook een onderdeel van de criteria duurzaamheid.  Op die manier is het momenteel al een element bij de beoordeling van de individuele investeringsdossiers.